Η ιστορία της Kuchisake-onna, της γυναίκας με το σχισμένο στόμα, δεν είναι απλώς ένας αστικός θρύλος που λέγεται στα σχολεία της Ιαπωνίας. Είναι κάτι πιο βαθύ, πιο ενοχλητικό – μια σκοτεινή ανάμνηση, μια προειδοποίηση που επιμένει να στοιχειώνει τα πιο απόμερα σοκάκια και τις ήσυχες διαδρομές της νύχτας.
Οι πρώτες καταγεγραμμένες εμφανίσεις της χρονολογούνται από την περίοδο Heian (794–1185 μ.Χ.), αλλά η τρομακτική της μορφή ξαναζωντάνεψε στις δεκαετίες του ’70 και του ’80, όταν δεκάδες παιδιά ανέφεραν πως τους πλησίασε μια όμορφη γυναίκα, ντυμένη με παλτό και φορώντας χειρουργική μάσκα. Ήταν μια εποχή όπου η Ιαπωνία άρχιζε να εκσυγχρονίζεται ραγδαία, και κάποιοι λένε πως οι θρύλοι όπως αυτός της Kuchisake-onna εμφανίζονται κάθε φορά που κάτι βαθύ αλλάζει στον πυρήνα της κοινωνίας.
Η περιγραφή της δεν αλλάζει: λεπτή, με μακριά, μαύρα μαλλιά, αψεγάδιαστο δέρμα και απαλή, σχεδόν καθησυχαστική φωνή. Στέκεται μπροστά στον ανυποψίαστο περαστικό και ρωτά: "Είμαι όμορφη;" Αν της απαντήσεις θετικά, τραβά τη μάσκα και αποκαλύπτει το παραμορφωμένο πρόσωπό της – ένα στόμα σχισμένο από το ένα αυτί ως το άλλο, σαν ένα χαμόγελο του θανάτου. Τότε, με μια ψιθυριστή φωνή, ξαναρωτά: "Και τώρα;"
Οι περισσότεροι που απαντούν "όχι", δολοφονούνται επί τόπου με ένα ψαλίδι ή μαχαίρι – τα όπλα που, λέγεται, χρησιμοποίησε κάποτε ο ζηλιάρης σύζυγός της για να της προκαλέσει αυτά τα τραύματα. Αν πεις "ναι", ίσως να σε αφήσει… αλλά κάποιοι υποστηρίζουν ότι θα σε σημαδέψει για πάντα, ή θα επιστρέψει όταν είσαι μόνος ξανά.
Σε μια μικρή πόλη έξω από τη Ναγκόγια, ένας συνταξιούχος αστυνομικός, ο Tanaka Hiroshi, μίλησε σε τηλεοπτική εκπομπή το 2002 για ένα περιστατικό που τον σημάδεψε:
"Είχαμε μαζικά περιστατικά μαθητών που αρνούνταν να πάνε σχολείο. Δυο παιδιά έπαθαν κρίση πανικού στο δρόμο. Όταν ρωτήσαμε, όλοι περιέγραψαν την ίδια φιγούρα. Μια γυναίκα με μάσκα. Τους σταμάτησε και τους ρώτησε… το ίδιο πράγμα."
Η υπόθεση κρατήθηκε "χαμηλά", λέει, και οι γονείς κλήθηκαν να μην διαδώσουν τα γεγονότα. Όμως οι ψίθυροι συνέχισαν. Υπήρχαν θάνατοι, ατυχήματα, αυτοκτονίες… Όλα συνδέονταν με μια "αόρατη απειλή" που κανείς δεν ήθελε να ονομάσει.
Το πιο ανατριχιαστικό κομμάτι; Στη Χιροσίμα, τη δεκαετία του ’70, η αστυνομία –σύμφωνα με φήμες– είχε εκδώσει προειδοποίηση για μια "επικίνδυνη γυναίκα με μαχαίρι" που φορούσε μάσκα. Τα αρχεία εκείνα εξαφανίστηκαν.
Υπάρχουν θεωρίες που λένε ότι δεν είναι φάντασμα, αλλά κάτι ανάμεσα – μια παρουσία που τρέφεται με φόβο, παγιδευμένη σε επανάληψη. Ίσως είναι το πνεύμα μιας γυναίκας που προδόθηκε, παραμορφώθηκε και εκδικήθηκε. Ίσως είναι κάτι πολύ πιο παλιό και άγνωστο. Το σίγουρο είναι πως ο θρύλος δεν πέθανε.
Αν βρεθείς κάποτε μόνος σε έναν άδειο δρόμο της Ιαπωνίας, και ακούσεις μια γυναικεία φωνή να σε ρωτά "Είμαι όμορφη;", κοίτα πίσω σου.
Ή καλύτερα, τρέξε.
