Υπάρχει ένα κομμάτι της αμερικανικής ιστορίας που δεν αναγράφεται σε κανένα σχολικό εγχειρίδιο. Ένα πρόγραμμα που γεννήθηκε στις σκοτεινές πτυχές του Ψυχρού Πολέμου, όταν οι υπερδυνάμεις είχαν εξαντλήσει σχεδόν κάθε συμβατικό μέσο κατασκοπείας και στράφηκαν προς το άγνωστο. Το Πρόγραμμα Stargate, όπως τελικά ονομάστηκε, ήταν η προσπάθεια της κυβέρνησης των ΗΠΑ να εξερευνήσει και να αξιοποιήσει τις δυνατότητες της ανθρώπινης συνείδησης – και κυρίως της τηλεκίνησης, της προγνωστικότητας και, πάνω απ' όλα, της απομακρυσμένης παρατήρησης (remote viewing).
Το σχέδιο ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1970, με επίκεντρο το Ερευνητικό Ινστιτούτο του Στάνφορντ (SRI). Χρηματοδοτήθηκε από υπηρεσίες που δεν αφήνουν αποτυπώματα: τη CIA, τη DIA, και μεταγενέστερα τον Στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο σκοπός ήταν απλός, αλλά τρομακτικός στη σύλληψή του: να εκπαιδευτούν «προικισμένα» άτομα για να εισέρχονται, μέσω καθαρής νοητικής πρόθεσης, σε χώρους που βρίσκονται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά και να ανακτούν πληροφορίες – σαν να παρατηρούσαν με τα ίδια τους τα μάτια.
Τα άτομα που επιλέχθηκαν δεν ήταν τυχαία. Ορισμένοι δήλωναν πως από παιδιά είχαν «οράματα». Άλλοι είχαν πείρα από τον χώρο του μεταφυσικού. Ωστόσο, δεν άργησε να φανεί πως, μέσω εκπαίδευσης, σχεδόν κάθε άνθρωπος είχε δυνατότητα να αναπτύξει σε κάποιο βαθμό αυτή την ικανότητα. Οι αναφορές μιλούν για αποστολές που αφορούσαν σοβιετικές βάσεις, υπόγειες εγκαταστάσεις στη Μέση Ανατολή, ακόμη και άγνωστα εναέρια φαινόμενα (UFO).
Ανάμεσα στις πιο διαβόητες περιπτώσεις είναι εκείνη όπου απομακρυσμένοι παρατηρητές «είδαν» μια μυστική σοβιετική βάση με υποβρύχια στον Βόρειο Πόλο — και οι πληροφορίες τους επιβεβαιώθηκαν από δορυφορική παρακολούθηση εβδομάδες αργότερα. Άλλοι μίλησαν για αποστολές «πέρα από το χώρο και τον χρόνο»: υπήρξαν καταγραφές όπου απομακρυσμένοι παρατηρητές εστίασαν στον Άρη, χιλιάδες χρόνια πριν, και ανέφεραν «υπολείμματα ενός αρχαίου πολιτισμού, ψηλά όντα, που ζητούσαν καταφύγιο».
Το πρόγραμμα συνεχίστηκε, επίσημα και ανεπίσημα, για πάνω από δύο δεκαετίες. Το 1995, δημοσιεύθηκε μια ελεγχόμενη αναφορά ότι το πρόγραμμα δεν είχε αξιόπιστα αποτελέσματα και έκλεισε. Όμως, για όσους συμμετείχαν –και για εκείνους που παρακολουθούσαν από τις σκιές–, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Το Stargate απλώς μετακινήθηκε πιο βαθιά στο υπόγειο αρχείο των μαύρων προγραμμάτων. Εκεί όπου δεν υπάρχουν μάρτυρες, δεν υπάρχουν διαψεύσεις, και η αλήθεια είναι τόσο εύκαμπτη όσο ο νους που την αντιλαμβάνεται.
Πολλοί αναρωτιούνται: γιατί, εάν ήταν τόσο αληθινό, δεν αποκαλύφθηκε στον κόσμο; Η απάντηση είναι απλή: γιατί αν πράγματι μπορούμε να δούμε πέρα από τον χώρο και τον χρόνο, τότε καταρρέει η έννοια του μυστικού. Και αν τα μυστικά καταρρεύσουν, καταρρέει και η εξουσία.
Το Stargate δεν ήταν απλώς ένα πείραμα. Ήταν η Πύλη. Κι ίσως, για όσους τόλμησαν να κοιτάξουν μέσα της, να μην υπήρξε επιστροφή.
