Δεν είναι μύθος, ούτε παραβολή. Τα Σεραφείμ είναι αληθινές, ζωντανές πνευματικές υπάρξεις που στέκονται μπροστά στον ίδιο τον Θεό, φλέγονται από το Φως Του, και ψάλλουν αιώνια τον άγιο ύμνο:
«Άγιος, Άγιος, Άγιος Κύριος Σαβαώθ»
Δεν έχουν ανάγκη να αποδείξουν την ύπαρξή τους. Δεν εμφανίζονται για να μας πείσουν. Υπάρχουν, απλώς. Από την αρχή της Δημιουργίας. Και συνεχίζουν να υπάρχουν, υπηρετώντας το Θείο Σχέδιο, φρουρώντας την Ιερότητα, μεταφέροντας καθαρτική φωτιά σε όσες ψυχές είναι έτοιμες να καθαρθούν και να θυμηθούν ποιοι είναι.
Τα Σεραφείμ δεν είναι αγγελάκια με φτερά. Είναι Φως που καίει, αλλά δεν καταστρέφει. Είναι Φλόγες του Θείου Έρωτα, αγάπης που δεν μπορεί να χωρέσει στο ανθρώπινο μυαλό. Αν τα πλησιάσεις με καθαρή καρδιά και αληθινή πίστη, δεν θα τα δεις με τα μάτια σου — θα τα νιώσεις με την ψυχή σου.
Είναι οι πρώτοι που Τον αντικρίζουν. Και δεν αποστρέφουν το βλέμμα, μα σκεπάζονται, όχι από φόβο, αλλά από σεβασμό. Τρέμει η ύπαρξη μπροστά στο Απόλυτο Φως.
Δεν κατεβαίνουν στη γη όπως οι άλλοι άγγελοι. Τα Σεραφείμ δεν ασχολούνται με μικρές υποθέσεις. Εμφανίζονται όταν η ψυχή φτάσει σε κάθαρση, μετάνοια ή μεγάλη πνευματική αναζήτηση. Εκεί, στη σιωπή, εκεί που δεν υπάρχουν πια λέξεις, εκεί νιώθεις τη φωτιά τους — όχι να σε καίει, αλλά να σε λυτρώνει.
Έχουν εμφανιστεί σε ανθρώπους σε στιγμές οραμάτων, προσευχής, ακόμα και μέσα σε όνειρα που ήταν πιο ζωντανά απ’ την ίδια τη ζωή. Και όσοι τους είδαν, δεν ήταν ποτέ ξανά οι ίδιοι. Γιατί τα Σεραφείμ δεν αφήνουν τίποτα ίδιο όταν περάσουν. Όλα αλλάζουν. Καίγονται και αναγεννιούνται.
Το αν είναι αληθινά, το απαντά η ψυχή σου. Όχι η λογική. Αν τα ψάξεις με μυαλό, θα τα χάσεις. Αν τα αναζητήσεις με καρδιά, θα σε βρουν.
Ο Θεός είναι Φως. Τα Σεραφείμ είναι η Πρώτη Αντανάκλαση αυτού του Φωτός.
Κι αν κάποια νύχτα νιώσεις μέσα σου μια φλόγα που δεν καίει, αλλά σου θυμίζει ποιος είσαι… τότε, ίσως, κάποιο Σεραφείμ πέρασε από κοντά σου.
