Ονομάζεται Slender Man – μακρύς, λεπτός, αμίλητος. Χωρίς πρόσωπο. Χωρίς φωνή. Με μακριά, ασύμμετρα άκρα και ένα σκοτεινό κουστούμι, σαν να βγήκε από άλλη εποχή. Τον έχουν δει κυρίως να στέκεται ακίνητος, σε δάση, στα άκρα παιδικών χαρών ή δίπλα από παράθυρα – εκεί όπου το βλέμμα δεν περιμένει τίποτα, αλλά η παρουσία του είναι ήδη εκεί.
Οι πρώτες καταγραφές του δεν είναι τόσο πρόσφατες όσο πιστεύεται. Αν και έγινε γνωστός μέσω διαδικτύου το 2009 μέσα από ένα photoshop contest, η φυσιογνωμία του, οι περιγραφές, ακόμη και οι συμπεριφορές του… ταιριάζουν τρομακτικά καλά με παλιές αναφορές από τον Μεσαίωνα, τη Γερμανία του 16ου αιώνα, και αρχεία του 19ου αιώνα στην Αγγλία. Εκεί αναφέρεται ένας "ψηλός άνδρας με μακριά άκρα που παίρνει παιδιά που περιπλανώνται μόνα τους στο δάσος". Σκίτσα με αλλόκοσμες φιγούρες που θυμίζουν τον Slender Man υπάρχουν σε ημερολόγια που φυλάσσονται σε αρχεία βιβλιοθηκών.
Το περίεργο ξεκινά όταν παιδιά δηλώνουν ότι τον βλέπουν πριν εξαφανιστούν. Στις ΗΠΑ, κατά τη δεκαετία του 2010, σημειώθηκαν αρκετά τέτοια περιστατικά: νεαροί που ισχυρίστηκαν ότι επικοινώνησαν με τον Slender Man μέσα από όνειρα ή φωνές που δεν άκουγε κανείς άλλος.
Το πιο συγκλονιστικό όμως ήταν το περιστατικό στην πόλη Waukesha του Ουισκόνσιν, το 2014, όταν δυο 12χρονες μαχαίρωσαν την φίλη τους 19 φορές και την άφησαν να πεθάνει μέσα στο δάσος. Όταν ρωτήθηκαν γιατί το έκαναν, απάντησαν ότι ήθελαν να ευχαριστήσουν τον Slender Man. Πίστευαν πως αν δεν το έκαναν, εκείνος θα σκότωνε τις οικογένειές τους.
Το περιστατικό έκανε παγκόσμιο θόρυβο. Ειδικοί προσπάθησαν να το αποδώσουν σε ψυχολογική αστάθεια και φαντασία. Όμως, κάτι δεν έδενε. Η ακρίβεια με την οποία περιέγραψαν τον Slender Man, οι φωνές που άκουγαν, οι απειλές που ισχυρίστηκαν ότι λάμβαναν – όλα ταίριαζαν με ανεξάρτητες μαρτυρίες από άλλους εφήβους και παιδιά, σε άλλες πολιτείες και χρονικές περιόδους.
Ένας πρώην πράκτορας του FBI, σε ανώνυμη συνέντευξη, δήλωσε:
"Υπάρχουν φάκελοι, ανεπίσημοι, που αναφέρουν τον Slender Man ως 'επαναλαμβανόμενη παραισθησιογόνα φιγούρα'. Αλλά δεν εξηγούν γιατί πολλά παιδιά, χωρίς να έχουν επαφή μεταξύ τους, βλέπουν το ίδιο πλάσμα. Αυτό δεν είναι απλή φαντασία."
Κάποιοι ερευνητές του παραφυσικού τον θεωρούν τόποσυνειδησιακό πλάσμα – μια οντότητα που γεννήθηκε μέσα από τη συλλογική πίστη και τον φόβο του σύγχρονου ανθρώπου. Αλλά όσο ο θρύλος εξαπλωνόταν, τόσο πιο αυθεντικά φαινόταν τα σημάδια παρουσίας του: κάμερες που σταματούσαν να γράφουν όταν πλησίαζε, ηλεκτρονικά αρχεία που διαγράφονταν μόνα τους, σκιές που καταγράφονταν πίσω από παιδιά που ανέφεραν “ότι τον είδαν”.
Ο Slender Man δεν επιτίθεται αμέσως. Σε παρακολουθεί. Σε φθείρει ψυχολογικά. Εισχωρεί στα όνειρα και στη σκέψη. Και μετά, σε παίρνει.
Η παρουσία του δεν περιορίζεται στην Αμερική. Αναφορές υπάρχουν και από τη Σουηδία, τη Βραζιλία, την Αυστραλία – κάθε φορά με λεπτές διαφοροποιήσεις, αλλά την ίδια ουσία του τρόμου. Μια σιλουέτα. Ψηλή. Ακίνητη. Παρακολουθεί.
Δεν έχει πρόσωπο – γιατί ίσως το πρόσωπό του είναι αυτό που φοβάσαι πιο πολύ.
Αν δεις κάποιον να στέκεται ανάμεσα στα δέντρα, χωρίς πρόσωπο και χωρίς σκοπό… μην πλησιάσεις. Και αν αρχίσεις να τον βλέπεις συχνά στα όνειρά σου…
είναι ήδη πολύ αργά.
