Σε μια ήπειρο που σπαράσσεται από κοινωνικές αναταραχές, πολέμους και διαφθορά, ένας άνδρας κατάφερε να περάσει απαρατήρητος για δεκαετίες. Το όνομά του, Πέδρο Αλόνσο Λόπες, θα μείνει χαραγμένο στη συλλογική μνήμη της Νότιας Αμερικής ως το προσωποποιημένο κακό – ένας κατά συρροή δολοφόνος που η σκοτεινή του δράση καλύφθηκε από την ομίχλη της αμέλειας, της φτώχειας και της θεσμικής αδυναμίας.
Ο Λόπες γεννήθηκε το 1948 στην Κολομβία, σε μια οικογένεια βυθισμένη στη φτώχεια και τη δυστυχία. Από την παιδική του ηλικία, γνώρισε την εγκατάλειψη, την κακοποίηση και την απόρριψη. Σύντομα βρέθηκε στους δρόμους, ένα παιδί δίχως κατεύθυνση, που έγινε θύτης και θύμα ταυτόχρονα. Ο ίδιος ισχυρίστηκε αργότερα ότι βιάστηκε από μια συμμορία όταν ήταν παιδί – ένα τραύμα που, σύμφωνα με ψυχολόγους, ενδέχεται να σημάδεψε ανεξίτηλα την ψυχοσύνθεσή του.
Η φρίκη ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Ο Λόπες περιπλανήθηκε στην Κολομβία, το Εκουαδόρ και το Περού, παρασύροντας ανήλικα κορίτσια με την υπόσχεση δώρων ή τροφής. Τα έπαιρνε σε απομονωμένα σημεία και εκεί εκτόνωνε την πιο φρικτή του πτυχή. Ο αριθμός των θυμάτων του είναι σχεδόν απίστευτος: πάνω από 300 δολοφονίες, σύμφωνα με τις δικές του ομολογίες. Όμως αυτό που κάνει την υπόθεση ακόμα πιο ανατριχιαστική δεν είναι ο αριθμός, αλλά ο τρόπος που δρούσε – ψύχραιμα, συστηματικά, μεθοδικά.
Η σύλληψή του το 1980 στο Εκουαδόρ ήρθε σχεδόν τυχαία, όταν αποπειράθηκε να απαγάγει ένα κορίτσι σε μια αγορά και συνελήφθη από τους ντόπιους. Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, ο Λόπες φέρεται να ομολόγησε με ανατριχιαστική ψυχραιμία τις πράξεις του. Οδήγησε τις αρχές σε μαζικούς τάφους γεμάτους μικρά σώματα – μια εικόνα που κανείς δεν θα μπορούσε να ξεχάσει.
Καταδικάστηκε μόνο για 110 φόνους στο Εκουαδόρ, και το 1983 καταδικάστηκε σε μόλις… 16 χρόνια φυλάκισης, τη μέγιστη ποινή που προβλεπόταν τότε. Το 1994, αποφυλακίστηκε πρόωρα για «καλή διαγωγή». Η Κολομβία τον δέχτηκε πίσω, τον έκλεισε σε ψυχιατρείο, αλλά τον άφησε ελεύθερο το 1998, αφού τον έκριναν «μη επικίνδυνο». Από τότε, η μοίρα του καλύφθηκε από ένα πέπλο σιωπής.
Είναι ακόμη ζωντανός; Συνεχίζει να σκοτώνει; Αυτά τα ερωτήματα στοιχειώνουν μέχρι και σήμερα όσους έζησαν την εποχή του τρόμου. Ορισμένοι πιστεύουν ότι έχει πεθάνει, άλλοι ότι άλλαξε ταυτότητα και εξαφανίστηκε κάπου στην απεραντοσύνη της Λατινικής Αμερικής. Η Interpol εξακολουθεί να τον καταζητεί – όχι ως νεκρό φάντασμα του παρελθόντος, αλλά ως ενεργό κίνδυνο του παρόντος.
Ίσως το μεγαλύτερο μυστήριο γύρω από τον Πέδρο Αλόνσο Λόπες δεν είναι το πόσους σκότωσε, αλλά το πώς κατόρθωσε να ξεφύγει από τη Δικαιοσύνη τόσο πολλές φορές. Η υπόθεσή του φανερώνει μια ανατριχιαστική αλήθεια: ότι, ενίοτε, το πραγματικό τέρας δεν είναι αυτό που ζει στα παραμύθια – αλλά αυτό που η κοινωνία δεν θέλει να κοιτάξει κατάματα.
