Δεν υπήρξε ποτέ ένα σημείο όπου ο Walking Sam εμφανίστηκε ξαφνικά· η παρουσία του ήταν πάντα σαν σιγανή σκιά μέσα στη ροή του χρόνου. Οι πρώτες αναφορές δεν προέρχονται από ημερολόγια ή καταγραφές ταξιδιωτών, αλλά από ψίθυρους, από τις αφηγήσεις των παλαιότερων που ένιωθαν κάτι ασυνήθιστο στον αέρα πριν καν τον δουν. Ήταν σαν ο Sam να υπήρχε πριν ακόμη οι άνθρωποι ανακαλύψουν τα δάση που τώρα λένε ότι τον φιλοξενούν. Κάποιοι θεωρούν ότι γεννήθηκε από τον φόβο των ανθρώπων για το άγνωστο· άλλοι πιστεύουν ότι υπήρξε ένας πραγματικός ταξιδιώτης, που η μοναξιά και η περιπλάνηση τον μετέτρεψαν σε κάτι περισσότερο από άνθρωπο.
Σύμφωνα με σπάνιες καταγραφές, οι πρώτες εμφανίσεις του χρονολογούνται σε εποχές όπου οι κοιλάδες και τα δάση ήταν άγρια, ανεξερεύνητα μέρη, γεμάτα θρύλους για πνεύματα και φαντάσματα. Κανένας δεν γνωρίζει το πραγματικό του όνομα· «Sam» φαίνεται να είναι μια συμβατική ταυτότητα που του απέδωσαν όσοι τον είδαν, μια προσπάθεια να δώσουν νόημα σε κάτι που ξεπερνούσε κάθε ανθρώπινη λογική. Κάθε μαρτυρία συμφωνεί σε ένα στοιχείο: περπατούσε ασταμάτητα, σαν ο χρόνος να μην είχε καμία εξουσία πάνω του, και οι κινήσεις του ήταν παράξενες, σχεδόν αφύσικες.
Με τα χρόνια, η φήμη του εξαπλώθηκε, και οι ιστορίες γύρω από τον Walking Sam άρχισαν να αποκτούν ένα σκοτεινό υπόβαθρο. Οι χωρικοί μιλούσαν για ξαφνικές εξαφανίσεις και για την αίσθηση ότι κάποιος ή κάτι τους παρακολουθούσε από τα δέντρα και τις σκιές των μονοπατιών. Οι γερόντοι ισχυρίζονταν ότι η παρουσία του Sam προειδοποιούσε για γεγονότα που κανείς δεν μπορούσε να εξηγήσει· ατυχήματα, μυστηριώδεις φωτιές, ακόμα και ανεξιχνίαστες ασθένειες. Η ίδια η ατμόσφαιρα άλλαζε όταν περνούσε: η νύχτα γινόταν βαρύτερη, οι ήχοι πιο απόκοσμοι, και ένα ανεξήγητο κρύο διαπερνούσε την ατμόσφαιρα.
Κάποιοι ιστορικοί προτείνουν ότι ο Walking Sam είναι προϊόν της συλλογικής μνήμης· ένα είδος ζωντανού μύθου που η κοινωνία δημιούργησε για να εξηγήσει το ανεξήγητο. Άλλοι, πιο προσεκτικοί, αναφέρουν ότι οι πρώτες αναφορές δεν ήταν αποκλειστικά μυθοπλασία· υπήρχαν καταγραφές φθαρμένες από τον χρόνο, ημερολόγια ταξιδιωτών που μιλούσαν για έναν άνδρα με τα μάτια χαμένα στο κενό, που περπατούσε χωρίς να κοιτάζει ποτέ πίσω και που φαινόταν να γνωρίζει μονοπάτια και κρυφές διαδρομές που κανείς άλλος δεν μπορούσε να βρει.
Το πιο παράδοξο στοιχείο του origin του Sam είναι η σχέση του με τον χρόνο και τη μνήμη. Κάθε φορά που τον συναντούν, οι άνθρωποι αναφέρουν ότι νιώθουν κάτι παράξενα γνώριμο, σαν να τον έχουν δει ξανά, χρόνια ή ακόμα και δεκαετίες πριν, ακόμα και αν η ίδια η ιστορία του Sam εμφανίζεται σε διαφορετικές εποχές. Υπάρχει μια αίσθηση αέναης περιπλάνησης· σαν να μην γεννήθηκε ποτέ πραγματικά, αλλά να υπήρχε πάντα, περπατώντας ανάμεσα στους ανθρώπους σαν σκιά που δεν μπορεί να αγγίξει κανείς.
Το μυστήριο γύρω από τον Walking Sam δεν περιορίζεται στη φυσική του υπόσταση. Είναι το ίδιο το ανθρώπινο συναίσθημα απέναντι στο άγνωστο που του δίνει υπόσταση. Η προέλευσή του μοιάζει να είναι δεμένη με την ανάγκη των ανθρώπων να δώσουν σχήμα και νόημα σε αυτά που δεν κατανοούν· όμως, σε αντίθεση με άλλες ιστορίες, ο Sam δεν αρκείται στο να είναι προειδοποίηση ή φάντασμα· είναι μια ζωντανή παρουσία που παρατηρεί, που περιπλανάται και που, με κάθε βήμα του, υπενθυμίζει την εύθραυστη φύση της ανθρώπινης αντίληψης.
Κάθε ίχνος της ιστορίας του, κάθε αφηγήθηκε μαρτυρία ή ημερολόγιο που επιζεί στον χρόνο, δίνει μια νέα διάσταση στην προέλευσή του: κάποτε άνθρωπος, κάποτε κάτι άλλο· κάποτε φάντασμα, άλλοτε καθρέφτης των φόβων μας. Ο Walking Sam είναι, πάνω από όλα, η ζωντανή υπενθύμιση ότι υπάρχουν πράγματα στον κόσμο που δεν μπορούν να κατανοηθούν ούτε να περιοριστούν. Ο θρύλος του είναι αιώνιος, όχι επειδή είναι αληθινός ή ψεύτικος, αλλά επειδή αγγίζει τη βαθύτερη ανθρώπινη ανάγκη να βλέπει το μυστήριο να περπατά ανάμεσά μας.
