Ο Οκτώβριος του 1943 σημαδεύτηκε από ένα γεγονός που μέχρι σήμερα παραμένει τυλιγμένο με μυστήριο και σκοτεινή σιωπή. Στο Ναυτικό Ναυπηγείο της Φιλαδέλφειας, πραγματοποιήθηκε ένα πείραμα άκρως απόρρητο, το οποίο αποσκοπούσε στη δημιουργία ενός αόρατου πεδίου γύρω από το USS Eldridge, ένα αντιτορπιλικό συνοδείας του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ. Σκοπός ήταν η πλήρης απόκρυψη του πλοίου τόσο από την ανθρώπινη όραση όσο και από τα ραντάρ.
Αυτό που συνέβη όμως εκείνη τη μέρα, ξεπέρασε κάθε φαντασία.
Μάρτυρες – τόσο στρατιωτικοί στην ξηρά όσο και ναυτικοί σε παρακείμενα πλοία – ανέφεραν πως είδαν το USS Eldridge να καλύπτεται από ένα πράσινο-μπλε ομιχλώδες φως, πριν εξαφανιστεί εντελώς από το οπτικό τους πεδίο. Το πλοίο λέγεται πως όχι μόνο έγινε αόρατο, αλλά μεταφέρθηκε στιγμιαία εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, στο Νόρφολκ της Βιρτζίνια, πριν επιστρέψει ξανά στη Φιλαδέλφεια.
Το τίμημα όμως ήταν βαρύ. Μέλη του πληρώματος βρέθηκαν υλοποιημένα μέσα στο μέταλλο του ίδιου του πλοίου. Άλλοι εξαφανίστηκαν δίχως ίχνος. Και μερικοί εμφάνισαν ψυχικά και σωματικά συμπτώματα πέρα από κάθε ιατρική εξήγηση – άτομα που περιγράφουν ότι «γλιστρούσαν» περιοδικά μέσα και έξω από την πραγματικότητα.
Για περισσότερο από μία δεκαετία, η ύπαρξη του πειράματος κρατήθηκε κρυφή. Ώσπου, το 1955, ο Morris Jessup – συγγραφέας και ερευνητής φαινομένων UFO – κλήθηκε αιφνιδιαστικά από το Γραφείο Ναυτικών Ερευνών των ΗΠΑ (ONR). Είχαν λάβει ένα αντίγραφο του βιβλίου του, γεμάτο με ανώνυμους χειρόγραφους σχολιασμούς σε τρία διαφορετικά χρώματα μελανιού, γραμμένους σαν από τρεις διαφορετικές προσωπικότητες, αλλά με τον ίδιο γραφικό χαρακτήρα. Οι σημειώσεις περιείχαν εξειδικευμένες πληροφορίες για το Πείραμα της Φιλαδέλφειας.
Ο Jessup αναγνώρισε τη γραφή. Είχε δεχτεί παλαιότερα επιστολές από έναν μυστηριώδη άντρα, τον Carlos Allende – κατά κόσμον Carl Allen – που ισχυριζόταν πως είχε δει το πείραμα από το SS Andrew Furuseth, πλοίο του εμπορικού ναυτικού, το οποίο βρισκόταν κοντά στο USS Eldridge τη μοιραία ημέρα.
Παρά τις προσπάθειες να αποδομηθεί η ιστορία, η επιμονή του Allende και οι μαρτυρίες που ακολούθησαν, διατήρησαν ζωντανό τον θρύλο. Το γεγονός πως το ONR θεώρησε σκόπιμο να ασχοληθεί με το σχολιασμένο βιβλίο του Jessup, και να δημιουργήσει αντίγραφά του για διανομή εντός της υπηρεσίας, δείχνει πως πίσω από την πρόσοψη της άρνησης, υπήρχε έντονο ενδιαφέρον και ίσως ένας φόβος για την αλήθεια που υπονοούνταν.
Στα επόμενα χρόνια, κάποιοι από τους υποτιθέμενους βετεράνους του Eldridge και του Engstrom άρχισαν να καταθέτουν μαρτυρίες. Παρά το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς αποδείχτηκε πως δεν είχαν υπηρετήσει στα εν λόγω πλοία, μερικές από τις αφηγήσεις παρέμεναν ανησυχητικά συνεπείς: άνθρωποι που εξαφανίζονταν στιγμιαία μέσα σε πλήθη, μυστήριες επιληπτικές κρίσεις συνοδευόμενες από φαινόμενα αποϋλοποίησης, και έντονα συναισθήματα αποπραγματοποίησης.
Αυτό που προκαλεί ακόμα περισσότερη απορία, είναι το γιατί το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ αισθάνθηκε την ανάγκη να απαντήσει επίσημα, με εκτενή αναφορά στον ιστότοπό του. Αν πράγματι δεν υπήρχε τίποτα το αξιοσημείωτο, γιατί να προσφέρουν τόση προσοχή σε μια υποτιθέμενη φάρσα;
Ίσως να μη μάθουμε ποτέ την πλήρη έκταση του τι συνέβη εκείνον τον Οκτώβρη. Ίσως το πείραμα να ήταν επιτυχές – αλλά με τίμημα που το ανθρώπινο μυαλό δεν μπορεί ακόμη να κατανοήσει. Ένα πράγμα είναι σίγουρο: όσο συνεχίζουν να υπάρχουν σκιές στα επίσημα αρχεία, όσο το όνομα του USS Eldridge προκαλεί ανατριχίλα σε όσους το ψιθυρίζουν, το Πείραμα της Φιλαδέλφειας θα παραμένει ένα από τα πιο σκοτεινά μυστικά της σύγχρονης ιστορίας.
