Υπάρχουν ιστορίες που γεννήθηκαν μέσα στο διαδίκτυο και παρέμειναν εκεί, σαν φαντάσματα από bytes και pixels. Μία από τις πιο παράξενες και αινιγματικές είναι αυτή του Candle Cove — μιας φερόμενης παιδικής εκπομπής της δεκαετίας του ’70 που, σύμφωνα με πολλούς, δεν υπήρξε ποτέ πραγματικά.
Όλα ξεκίνησαν μέσα σε ένα παλιό διαδικτυακό φόρουμ, όπου χρήστες αντάλλασσαν αναμνήσεις από τηλεοπτικές εκπομπές των παιδικών τους χρόνων. Ένας από αυτούς, με το ψευδώνυμο Skyshale033, ανέφερε μια αχνή μνήμη: μια παράξενη παιδική σειρά με μαριονέτες που λεγόταν Candle Cove. Όσο περνούσαν οι ώρες, κι άλλοι χρήστες άρχισαν να θυμούνται το ίδιο πράγμα — ένα παράξενο παιδικό πρόγραμμα, με ένα κορίτσι που μιλούσε σε πειρατές-μαριονέτες και ένα πλάσμα χωρίς πρόσωπο, τον Skin-Taker, που έραβε δέρματα για να φτιάξει το δικό του.
Οι περιγραφές τους ταίριαζαν ανατριχιαστικά μεταξύ τους. Όλοι θυμούνταν τον ίδιο ανησυχητικό τόνο της σειράς, τα άβολα χαμόγελα των μαριονετών, και ένα επεισόδιο όπου η οθόνη δεν έδειχνε τίποτα άλλο παρά τις μαριονέτες να ουρλιάζουν σιωπηλά για λεπτά ολόκληρα. Ήταν σαν η ίδια η εκπομπή να είχε δημιουργηθεί για να προκαλεί φόβο και όχι διασκέδαση.
Μα το πραγματικό μυστήριο άρχισε όταν κάποιος πρότεινε να βρουν αποδείξεις. Καμία τηλεοπτική λίστα, κανένα αρχείο, καμία βιντεοκασέτα δεν περιείχε το όνομα Candle Cove. Δεν υπήρχε κανένα στούντιο που να το έχει παράξει, ούτε καν καταγραφές σε τηλεοπτικούς οδηγούς της εποχής. Μόνο μνήμες. Μνήμες παιδιών που μεγάλωσαν σε διαφορετικά μέρη, αλλά θυμούνταν το ίδιο φριχτό θέαμα.
Η πιο ανησυχητική αποκάλυψη ήρθε στο τέλος της συζήτησης. Ένας από τους χρήστες, λέγοντας ότι είχε μιλήσει στη μητέρα του, έγραψε πως εκείνη θυμόταν ξεκάθαρα να τον βλέπει μικρό, καθισμένο μπροστά στην τηλεόραση, να παρακολουθεί το Candle Cove. Μόνο που —όπως είπε η ίδια— η τηλεόραση τότε δεν έπαιζε τίποτα. Ήταν συντονισμένη σε στατικό θόρυβο, κι εκείνος απλώς καθόταν και «παρακολουθούσε» το χιόνι, χαμογελώντας.
Από τότε, η υπόθεση του Candle Cove έχει εξελιχθεί σε μια σύγχρονη αστική μυθολογία. Πολλοί ερευνητές διαδικτυακών μύθων προσπαθούν να εξηγήσουν αν πρόκειται για μια μαζική ψευδή ανάμνηση, ένα κοινωνικό πείραμα ή απλώς μια από τις πρώτες μεγάλες creepypasta ιστορίες που ξεπέρασαν τα όρια του φανταστικού. Όμως η αίσθηση παραμένει: κάτι υπήρξε εκεί. Κάτι που τα παιδιά έβλεπαν, αλλά δεν ήταν ακριβώς τηλεοπτικό πρόγραμμα.
Μερικοί ισχυρίζονται πως, τα βράδια, αν συντονίσεις έναν παλιό αναλογικό δέκτη στις σωστές συχνότητες, μπορείς να ακούσεις πνιχτά γέλια, ή μια βραχνή φωνή να ψιθυρίζει:
“Candle Cove, you have to go inside.”
