Ο θρύλος του άνδρα στο πίσω κάθισμα ξεκινά από τις σκιές της νύχτας, εκεί όπου η μοναξιά και η αβεβαιότητα περιπλέκονται με το αδιανόητο. Λέγεται ότι αν ταξιδεύεις νύχτα, με τον δρόμο άδειο και τη σιγή βαριά, μπορείς να τον συναντήσεις. Μια φιγούρα που κάθεται στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου σου, ακριβώς πίσω από το κάθισμα του συνοδηγού, αόρατος μεν, αλλά πάντα εκεί. Δεν τον ακούς να αναστενάζει, δεν τον βλέπεις να κινείται, όμως η παρουσία του είναι τόσο έντονη όσο το φως των προβολέων που φωτίζουν τον δρόμο μπροστά σου.
Είναι ένας άνδρας, λένε, που δεν ανήκει στον κόσμο των ζωντανών. Ένας άνδρας που κάθε φορά που κάποιος οδηγός τον αντιληφθεί, απομακρύνεται με αδιευκρίνιστο τρόπο πριν καν το καταλάβει. Μερικοί λένε ότι εκείνοι που κοιτούν στον καθρέφτη και δεν τον βλέπουν, έχουν καταδικαστεί να βιώσουν μια αόρατη παρουσία που τους ακολουθεί για πάντα. Άλλοι υποστηρίζουν ότι, όταν το βλέμμα τους συναντήσει τον δικό του, οι ψυχές τους ενώνονται και από εκείνη τη στιγμή, ο δρόμος τους οδηγεί σε απροσδιόριστα μέρη, μακριά από την κανονικότητα.
Όσοι αναφέρουν ότι τον συνάντησαν, αποτυγχάνουν να δώσουν οποιαδήποτε λογική εξήγηση. Οι μαρτυρίες μιλούν για έντονες και ξαφνικές μεταβολές στον αέρα, το κρύο που γεμίζει το αυτοκίνητο, ή ακόμα και την αίσθηση μιας ανεξήγητης παρουσίας που δεν σε αφήνει να αναπνεύσεις ελεύθερα.
Το πιο παράξενο είναι ότι κανείς δεν γνωρίζει πώς αυτός ο θρύλος έχει ξεκινήσει. Δεν υπάρχει καμία καταγεγραμμένη ιστορία που να εξηγεί την προέλευσή του. Ίσως είναι μια κατάρα που πέρασε από γενιά σε γενιά ή μια πονηρή ψυχή που αρνείται να εγκαταλείψει τον κόσμο των ζωντανών. Και όσο κι αν αναρωτιέται κάποιος αν είναι αληθινός, η αμφιβολία σιγά-σιγά μετατρέπεται σε τρόμο, καθώς το ταξίδι στον άγνωστο δρόμο συνεχίζεται, πάντα με το θρόισμα του αέρα και την αίσθηση ότι κάτι παραμονεύει στο πίσω κάθισμα.
